ورودیهای آراکس

مقدمه

به دو شیوه می‏توان تصاویر متون چاپی را وارد نویسه‏خوان آراکس کرد. راه اول استفاده از روبشگرها یا وسایل مشابه عکسبرداری از متون است که رابطهای نرم‏افزاری پشتیبانی شده توسط نویسه‏خوان آراکس را ارائه می‏دهند. آراکس در حال حاضر از دو رابط نرم‏افزاری روبشگرها با نامهای TWAIN و WIA پشتیبانی می‏کند. راه دوم جهت دریافت ورودیها، فراخوانی تصاویر از قبل روبش شده از روی دیسک است. در این فصل مفاهیم مرتبط با ورودیها را از نظر خواهیم گذراند و تنظیمات و نحوه‏ی عملکرد آراکس را برای دریافت ورودیهای مناسب مرور خواهیم کرد.

دقت یا درجه ‏ی تفکیک
تمامی موتورهای بازشناسی متن برای ایجاد خروجی قابل قبول به ورودیهای نیاز دارند که داراي یک سری حداقلها از لحاظ کیفیت و دقت باشند. معمولاً روبشگرها و وسایل عکسبرداری از متون توانایی آن را دارند که تصاویر را با دقتهای متفاوتی دریافت و ذخیره کنند.
«درجه‏ی تفکیک» معیاری برای سنجش دقت تصاویر دریافتی از روبشگرهاست که نشانگر تعداد نقطهها در هر اینچ از تصویر ورودی است. واحد درجه‏ی تفکیک «نقطه بر اینچ» است که به صورت مخفف DPI نیز نشان داده می‏شود. هر چه DPI یک تصویر عدد بزرگتری باشد دقت یا درجه‏ی تفکیک آن بیشتر است چرا که تعداد نقطه‏هایی که یک اینچ از ورودی را به تصویر کشیده‏اند بیشتر است و جزئیات بیشتری از نسخه‏ی کاغذی در تصویر دیجیتالی نمایان خواهد شد.
درجه‏ی تفکیک عمودی و افقی تصاویر ممکن است متفاوت باشد (یعنی ممکن است ردیفهای افقی با تعداد نقطه‏های متفاوتی به نسبت ردیفهای عمودی نشان داده شوند). هر گاه برای یک تصویر یک عدد به عنوان درجه‏ی تفکیک بیان شود منظور آن است که درجه‏ی تفکیک عمودی و افقی تصویریکسان بوده است.
درجه‏ی تفکیک معمول روبشگرها اعدادی مانند 100، 150، 200، 300، 600 یا 1200 نقطه براینچ است.
زمانی که تصویری را وارد آراکس می‏کنید درجه‏ی تفکیک آن در برچسب دوم از سمت راست نوار وضعیت اعلان می‏شود. در صورتی که درجه‏ی تفیک افقی و عمودی تصویر متفاوت باشد دو عدد،به صورت: افقی*عمودی DPI، و در صورتی که یکسان باشند، یک عدد در برچسب مذکور نوشته می‏شود.
درجه‏ی تفکیک ایده‏آل اسناد برای نویسه‏خوان آراکس 300 نقطه بر اینچ است ولی شما می‏توانید اسناد با درجه‏تفکیک 150 تا 600 نقطه بر اینچ را نیز برای خواندن به آراکس بسپارید. نکته‌ی مهم این است که هر چه درجه‌ی تفکیک سند خارج از محدوده‌ی استاندارد باشد، دقت بازشناسی هم کمتر خواهد بود. از این رو آراکس در هنگام دریافت اسناد با درجه‏ی تفکیک کوچکتر از 270 یا بزرگتر از 400 نقطه بر اینچ هشدار می‏دهد و از کاربر برای اضافه کردن این تصاویر کسب تکلیف می‏کند.

 شکل 22- هشدار درجه تفکیک پایین

دقت اسمی
درجه‏ی تفکیک یک تصویر معمولاً به صورت فراداده‏ در داخل فایل تصویر نوشته می‏شود و از آنجا که عدد آن محاسباتی نیست ممکن است به دلایل مختلف اشتباه باشد، به همین دلیل ما این عدد غیرمحاسباتی را در جای خود «دقت اسمی» می‏نامیم که ممکن است با «دقت واقعی» متفاوت باشد. به عنوان نمونه زمانی که شما تصاویر ورودی را قبل از این که وارد محیط نویسه‏خوان آراکس کنید با استفاده از یک نرم‏افزار گرافیکی تغییر اندازه می‏دهید یا آن را به روشهای دیگر ویرایش می‏کنید ممکن است درجه‏ی تفکیک تصویر تغییر کند. وجود درجه‏ی تفکیکهایی مانند 96 یا 72 اغلب نشانگر آن است که تصویر به وسیله‏ی یک نرم‏افزار گرافیکی یا وسیله‏ای مانند دوربین عکاسی دیجیتال ایجاد شده و درجه‏ی تفکیک آن غلط است (آراکس در هنگام برخورد با این دقتهای غیرمعمول هشدار لازم را می‌دهد و از شما دقت واقعی را می‌پرسد).

 شکل 23- دقت اسمی درح شده توسط نرم‌افزارهای گرافیکی نیاز به تصحیح دارد

اگر درجه‏ی تفکیک ضبط شده در فراداده‏های تصویر اشتباه باشد بعضی محاسبات آراکس برای تعیین اندازه‏ی نواحی متنی اشتباه خواهد شد و این باعث بروز مشکلاتی در نمایش نتیجه‌ی خروجی می‏شود. در این حالت شما می‏توانید با کلیک بر روی برچسب درجه‏ی تفکیک تصویر بر روی نوار وضعیت این عدد را تصحیح کنید (در صورتی که درجه‏ی تفکیک افقی و عمودی متفاوت باشد هر دو با یک عدد جایگزین می‏شوند).

شکل 24- تغییر دقت اسمی

حدس عدد درست درجه‏ی تفکیک، تجربی است و نیاز به آشنایی کافی با تصاویر متون چاپی دارد. در هر صورت اگر شما تصاویر ورودیتان را به صورت مستقیم یا غیرمستقیم از روبشگرها دریافت می‏کنید و آنها را به صورتی ذخیره می‏کنید که اطلاعات تصویر به درستی در آن درج می‏شود نیاز نیست در مورد اشتباه بودن عدد درجه‏ی تفکیک نگرانی داشته باشید.
 
فرمتهای تصویر ورودی آراکس
تصاویر در کامپیوتر به صورتهای متفاوتی ذخیره می‏شوند. بیشتر وقتها تلاش بر آن است که فایلهای تصویری فضای کمتری روی دیسک اشغال کنند. در این حالت معمولاً از الگوریتمهای فشرده‏سازی استفاده می‏شود یا تعداد رنگهای تصویر را تا حدی که کیفیت تصویر از حد مورد نظر پایین‏تر نیاید کاهش می‏دهند. در حالتهایی که فضای دیسک به میزان کافی در دسترس است نیز شاخصهای دیگری در انتخاب روش ذخیره‏سازی تصاویر دخالت دارند. به روشهای ذخیره‏سازی تصاویر «فرمت» یا قالب گفته می‏شود. فرمتهای استاندارد زیادی وجود دارند که هر کدام نام مختص به خود دارد. نویسه‏خوان آراکس از تعداد زیادی از فرمتهای تصاویر پشتیبانی می‏کند. فرمت غالب در ورودیهای نویسه‏خوان JPEG و TIFF است. در فرمت JPEG از الگوریتمهای فشرده‏سازی و همچنین کاهش کیفیت برای کاهش اندازه‏ی تصویر روی دیسک استفاده می‏شود. فرمت TIFF خود انواع مختلفی دارد که در بعضی از آنها از الگوریتمهای کاهش تعداد رنگها نیز برای کاهش اندازه‏ی فایل تصویر استفاده می‏شود.

تعداد رنگهای تصویر
ابزارهای دیجیتال از قبیل مانیتورها، دوربینها، روبشگرها و مانند آن برای نمایش یا ثبت تصاویر واقعی محدودیتهایی در تعداد رنگهای قابل ثبت دارند. در اغلب موارد این ابزارها هزاران یا میلیونها رنگ را پشتیبانی می‏کنند و رنگهای واقعی را با رنگهای مورد پشتیبانی خود تقریب می‏زنند به نحوی که چشم انسان اغلب متوجه عدم وجود بعضی رنگها در تصویر دیجیتالی نمی‏شود.
در تصاویر دیجیتالی هر رنگ با یک عدد مشخص می‏شود. مثلاً در مانیتورهای قدیمی که حداکثر 256 رنگ را نمایش می‏دهند عدد 0 نشانگر رنگ سیاه و عدد 255 نشانگر رنگ سفید است. در کامپیوترها حداکثر عدد 255 را می‏توان در خانه‏های حافظه موسوم به بایت (که خود شامل 8 بیت است) جا داد. در دو بایت می‏توان تا 256 به توان دو منهای یک ، در سه بایت 256 به توان سه منهای یک و به همین ترتیب اعداد بالاتر را ذخیره کرد. از این رو تعداد رنگهای ذخیره شده در یک فایل تصویری -غیر از تصاویر کاملاً سیاه و سفید- توانهای 256 هستند و این معیار با تعداد بیتهای مورد نیاز برای ذخیره‏ی رنگ یک نقطه بیان می‏شود. به عنوان نمونه یک تصویر یک بیتی تصویری است که فقط به یک بیت برای نمایش رنگ نیاز دارد. این تصویر فقط از ترکیب نقاطی با دو رنگ (اغلب سیاه و سفید) تشکیل می‏شود. یک تصویر 8 بیتی حداکثر 256 رنگ را نمایش می‏دهد. یک تصویر 24 بیتی تا حدود 16 میلیون رنگ و یک تصویر 32 بیتی تا 4 میلیارد رنگ را نشان می‏دهد (و به همین لحاظ تصویر رنگ-واقعی نامیده می‏شود).
تصویر تک-بیتی یا باینری تصویری است که فقط اطلاعات دو رنگ در آن ذخیره شده است. در این نوع تصاویر اغلب عدد 0 نشانگر رنگ سیاه و عدد 1 نشانگر رنگ سفید است.
تصویر طیف خاکستری تصویری است که رنگهای آن درجات مختلف رنگ خاکستری از سفید تا سیاه را نشان می‏دهد.
نویسه‏خوان آراکس محدودیتی در زمینه‏ی تعداد رنگهای تصاویر ندارد و تصاویر درج شده در متن را به صورت تمام رنگی در خروجی خود درج می‏کند.
کاربران حرفه‏ای گاه به دلایل مختلف از قبیل کاهش حجم تصاویر ورودی یا بهینه‏سازی سرعت فرآیند بازشناسی – علی رغم امکان استفاده از تصاویر رنگی- ترجیح می‏دهند از تصاویر باینری یا طیف خاکستری استفاده نمایند.

مدیریت حافظه
پردازش فایلهای تصویری نیازمند حجمهای بالایی از حافظه است. از آنجا که معمولاً تعداد تصاویری که به آراکس اضافه می‌کنید زیاد است، حجم مورد نیاز حافظه برای نگهداری اطلاعات متناظر با هر تصویر ممکن است از مقدار حافظه‌ی در دسترس ویندوز بیشتر شود و مدیریت حافظه‌ی سیستم عامل ویندوز مجبور شود برای پاسخگویی به نیاز حافظه از دیسک سخت استفاده کند، که انجام این فرآیند باعث پایین آمدن کارایی اجرای آراکس و سایر برنامه‌های در حال اجرا می‌شود. به همین دلیل توصیه می‌کنیم برای دستیابی به عملکرد مطلوب، مدیریت حافظه‌ی داخلی آراکس را فعال کنید.

 شکل 25- فعال کردن مدیرت حافظه‌ی داخلی آراکس

سیستم مدیریت حافظه‌ی داخلی آراکس به صورت هوشمندانه راجع به اطلاعاتی که باید در حافظه در دسترس باشد تصمیم‌گیری می‌کند و اطلاعاتی را که در هر لحظه مورد نیاز نیستند به دیسک سخت انتقال می‌دهد. در واقع این سیستم، فرآیندی مشابه فرآیند مدیریت حافظه‌ی ویندوز را با کارایی بالاتری به انجام می‌رساند. مدیریت حافظه‌ی داخلی آراکس را می‌توانید از طریق پنجره‌ی «تنظیمات»، برگه‌ی «کارایی»، گروه «متفرقه» فعال یا غیرفعال کنید. مدیریت حافظه‌ی داخلی آراکس در دو حالت «کمترین مصرف حافظه» و «مصرف حافظه‌ی متعادل» قابل فعالسازی است که تفاوت آنها در میزان استفاده از دیسک سخت و سرعت جابجایی بین اسناد است. روی سیستمهای با حافظه‌ی پایین‌تر از 2 گیگابایت توصیه می‌کنیم مدیریت حافظه‌ی داخلی آراکس را در حالت «کمترین مصرف حافظه» فعال کنید.

دریافت تصاویر از دیسک
آراکس امکانات کافی جهت دریافت تصویر از روبشگرها را داراست. اما اغلب، نرم‏افزارهای همراه روبشگرها امکانات اختصاصی بیشتری را عرضه می‏کنند و روان‏تر از نرم‏افزارهای همه‏کاره و غیراختصاصی برای روبش مانند آراکس کار می‏کنند. از این جهت ممکن است کاربران آراکس ترجیح دهند تصاویر ورودی را توسط نرم‎‏افزارهای ارائه شده توسط تولیدکننده‏ی روبشگر دریافت کنند و سپس فایلهای ذخیره شده را به عنوان ورودی به آراکس ارائه کنند.
برای دریافت تصاویر از دیسک، فرمان متناظر را از منوی اصلی (پرونده -› دریافت از دیسک) یا نوار ابزار اصلی آراکس اجرا کنید یا کلید میانبر این فرمان (F3) را بزنید (عملکرد مرحله‏ی اول فرمان چندکاره‏ی «دریافت و خواندن» نیز مشابه فرمان «دریافت از دیسک» است). پنجره‏ی متداول بارگذاری فایل ویندوز ظاهر می‏شود، به مسیر تصاویر ورودی رفته تصاویر مورد نظر خود را انتخاب نمایید و دکمه‏ی Open را بزنید.

دریافت از پوشه
با اجرای فرمان «پرونده -› دریافت از پوشه» می‌توانید با انتخاب یک پوشه از روی کامپیوترتان تمام فایلهای TIFF و JPEG موجود در آن پوشه و زیرپوشه‌های داخلی آن را بدون نیاز به انتخاب تک تک فایلها به دسته اضافه کنید. پس از اجرای این فرمان، پنجره‌ی متداول انتخاب پوشه‌ی ویندوز نمایش داده می‌شود، پوشه‌ی مورد نظر را انتخاب کنید، در صورتی که پوشه‌ی انتخاب شده شامل تعداد زیادی زیرپوشه باشد باید برای چند لحظه باید منتظر بمانید تا آراکس تمام فایلهای JPEG و TIFF موجود در آنها را بیابد و پس از آن فرآیند دریافت از دیسک را آغاز کند.
فرآیند دریافت از دیسک و رویدادهای مربوط به آن
پس از انتخاب ورودیها فرآیند بارگذاری تصاویر آغاز می‏شود و پنجره‏ی «اضافه کردن تصاویر» نمایش داده می‏شود. پنجره‏ی «اضافه کردن تصاویر» وضعیت ورودیها و میزان پیشرفت فرآیند بارگذاری تصاویر را نشان می‏دهد. شما هر زمان که نیاز داشتید می‏توانید با فشردن دکمه‏ی «صرف نظر از باقی فایلها» این فرآیند را متوقف کنید. با اضافه شدن هر تصویر نمایه‏ی آن را در مرورگر دسته خواهید دید.

شکل 26- پنجره‌ی اضافه کردن تصاویر

 در فرآیند بارگذاری، آراکس تلاش می‏کند هر تصویر ورودی را باز کند، آن را از لحاظ استاندارد درجه‏ی تفکیک چک کند و نهایتاً آن را به «دسته» اضافه نماید.
در صورت برخورد به خطا فایل مورد نظر به دسته اضافه نمی‏شود. خطای معمول در فرآیند بارگذاری تصاویر "فرمت نامعتبر" است. ممکن است تصاویر ورودی با فرمتهایی ذخیره شده باشند که آراکس از آنها پشتیبانی نمی‏کند یا ممکن است فایلهای انتخاب شده اصلاً تصویر نباشند که در این صورت آراکس قادر به پردازش آنها نبوده و آن را به دسته اضافه نمی‏کند. در این حال خطایی با شرح متناسب به همراه مسیر کامل فایل مذکور در نمایشگر رویدادها درج می‏کند.
در بعضی شرایط دیگر –که شرح آن در ادامه خواهد آمد- ممکن است تصویر با وجود معتبر بودن فرمت آن از نظر آراکس، به دسته اضافه نشود که در این حالت رویدادهایی از نوع هشدار به همراه مسیر کامل تصاویر اضافه نشده در فهرست رویدادها درج خواهد شد. در این حالت با توجه به تنظیمات کاربر ممکن است در مورد اضافه کردن یا نکردن تصاویر به دسته از شما کسب تکلیف شود.
گزارش اضافه شدن تصاویری که بدون مشکل به دسته اضافه می‏شوند در نمایشگر رویدادها به صورت یک اعلان به همراه مسیر کامل ورودی درج خواهد شد.
شما می‏توانید برای مشاهده‏ی فهرست تصاویر اضافه شده به دسته -علاوه بر نمایشگر رویدادها- از فرمان «تاریخچه‏ی اسناد» کمک بگیرید. «تاریخچه‏ی اسناد» در واقع همان پنجره‏ی «اضافه کردن تصاویر» است با این تفاوت که تمامی تکرارهای فرمان دریافت از دیسک را پوشش می‏دهد، فقط تلاشهای موفق برای دریافت فایل از دیسک را پوشش می‌دهد و پس از پایان فرآیند دریافت از دیسک، در دسترس است. برای اجرای این فرمان از منوی اصلی «پروژه -› تاریخچه‏ی اسناد» را انتخاب کنید و یا روی دکمه‏ی متناظر با این فرمان روی نواروضعیت کلیک کنید.

 شکل 27- دکمه‌ی تاریخچه‌ی اسناد بر روی نوار وضعیت فهرست اسنادی را که بدون مشکل به دسته اضافه شده‌اند نمایش می‌دهد

در صورتی که تمامی تصاویر بدون بروز مشکل به دسته اضافه شوند پنجره‏ی  «اضافه کردن تصاویر» خود به خود بسته خواهد شد. اما در صورتی که به دلیل وقوع خطا یا هشدار تعدادی از تصاویر به دسته اضافه نشوند پس از پایان فرآیند بارگذاری، عنوان دکمه‏ی «صرف نظر از باقی فایلها» به «پنجره را ببند» تغییر پیدا می‏کند و پیغام هشداری در پایین پنجره درج می‏شود و پنجره را باید به صورت دستی ببندید. علت این امر آن است که اضافه نشدن فایلها معمولاً نشانه‏ی وجود مشکل در ورودیهاست و نیاز است کاربر پیغامهای راهنما را دنبال کند و مشکل را رفع نماید یا حداقل از علت نامساوی بودن تعداد تصاویر اضافه شده با تعداد ورودیها مطلع گردد.

تصاویر چندقاب
یکی از ستونهای پنجره‏های «اضافه کردن اسناد» و «تاریخچه‏ی اسناد» تعداد است. از آنجا که بعضی از فرمتهای تصویری مانند TIFF و PDF می‏توانند در یک فایل بیش از چند قاب یا صفحه از تصویر را ذخیره کنند ممکن است تعداد تصاویر موجود در یک فایل همیشه 1 نباشد. این ستون برای تصاویر چندقاب بیشتر از 1 است. علاوه بر آن برای فایلهایی که به دلیل بروز خطا یا هشدار منجر به حذف بارگذاری نشده‏اند عدد 0 در این ستون درج می‏شود. هر قاب یک تصویر چندقاب به صورت یک سند جداگانه به دسته اضافه می‏شود و ارتباط متمایزی بین این اسناد –به نسبت سایر اسناد- وجود ندارد (می‏توانید بدون آن که قابهای دیگر تصویر تحت تأثیر قرار گیرند یک یا چند قاب را حذف کنید).

شکل 28- تعداد تصاویر استخراج شده از فایلهای ورودی (پنجره‌ی اضافه کردن تصاویر)

مسیر پیش‏فرض دسته‏ی جدید
از آنجا که ممکن است نیاز باشد برای بازشناسی بهتر تصاویر آنها را ویرایش و ذخیره کنید، آراکس روی تصاویر اصلی ورودی کار نمی‏کند، بلکه آنها را در مسیر دسته‏ی جاری کپی می‏کند. به این ترتیب شما می‏توانید مطمئن باشید که تصاویر اولیه‏ی شما توسط آراکس دستکاری نمی‏شود. زمانی که آراکس را اجرا می‏کنید به طور پیش‏فرض یک دسته‏ی جدید ایجاد می‏شود و فایلهای ورودی در مسیر این دسته ذخیره می‏شود. مسیر پیش‏فرض دسته‏ی جدید یک پوشه‏ی داخلی در مسیر نصب آراکس است اما شما ممکن است بخواهید به ضرورت محدودیتهای فضای دیسک این مسیر را تغییر دهید. برای تغییر این مسیر فرمان «تنظیمات» را اجرا کنید و از نوار ابزار آن برگه‏ی «دریافت و روبش» را انتخاب کنید. در گروه «مسیرها و پرونده‏ها -› مسیرها» می‏توانید «مسیر پیش‏فرض دسته‏ی جدید» را ببینید یا با کلیک بر روی دکمه‏ی مقابل کادر مربوطه («...») مسیر جدیدی را جهت این کار تعیین کنید. فایلهای تصویری معمولاً فضای قابل توجهی را از دیسک اشغال می‏کنند، به همین جهت می‏توانید با فعال کردن تنظیم «پیش از خروج، تصاویر کپی شده در مسیر مزبور حذف گردند.» (که به طور پیش فرض فعال است) از اشغال بی‏مورد فضای دیسک توسط آراکس در طول زمان پیشگیری کنید.

شکل 29- مسیر پیش‏فرض دسته‏ی جدید

تذکر مهم: دامنه‌ی عملکرد گزینه‌ی حذف پیش از خروج فقط شامل تصاویر دریافتی از دیسک نیست و تصاویر دریافتی از روبشگر یا هر گونه فایلی را که در مسیر پیش‌فرض دسته‌ی جدید قرار گرفته باشد (هر چند آراکس آن را ایجاد نکرده باشد) شامل می‌شود.

تصاویر تکراری
در فرآیندهایی که با تعداد زیادی ورودی سر و کار دارند معمولاً ممکن است اشتباه انسانی باعث شود ورودیهایی که قبلاً اضافه شده‏اند دوباره اضافه شوند. در آراکس برای جلوگیری از اضافه شدن تصاویر تکراری (که تکراری بودن آنها با جستجوی مسیر آنها در میان تصاویر اضافه شده‏ی قبلی محاسبه می‏شود) تدابیری اندیشیده شده است و شما می‏توانید با تعیین نوع عملکرد آراکس از بین چهار گزینه‏ی قابل انتخاب این عملکرد را بدلخواه تنظیم کنید («تنظیمات -› دریافت و روبش -› مسیرها و پرونده‏ها -› تصاویر تکراری»). در صورتی که این تنظیمات باعث شوند تصویری به دسته اضافه نشود هشداری متناظر با رویداد اتفاق افتاده در نمایشگر رویدادها درج خواهد شد و وضعیت ورودی ِ مربوطه در پنجره‏ی تاریخچه‏ی اسناد، اضافه نشدن آن را به دلیل تکراری بودن به اطلاع کاربر می‏رساند.

 شکل 30- تنظیمات نحوه‌ی برخورد با تصاویر تکراری

تصاویر با دقت اسمی پایین
در مورد اهمیت درجه‏ی تفکیک یا دقت و تأثیر آن در عملکرد آراکس قبلاً توضیح داده شد، تنظیمات مربوط به نوع برخورد با تصاویر با دقت اسمی پایین از طریق پنجره‏ی تنظیمات، برگه‏ی «دریافت و روبش»، گروه «مسیرها و پرونده‏ها -› تصاویر با دقت اسمی پایین» در دسترس قرار گرفته است. اضافه نشدن تصاویر به دلیل دقت اسمی پایین منجر به درج هشدارهایی همانند مورد تصاویر تکراری می‏شود. علاوه بر آن اضافه شدن این تصاویر نیز –به دلیل اهمیت درجه‏ی تفکیک تصاویر ورودی- هشدارهای خاص خود را در نمایشگر رویدادها برجا خواهد گذاشت.

شکل 31- تنظیمات نحوه‌ی برخورد با تصاویر با دقت پایین

دریافت از روبشگر
روش دیگر تأمین ورودیهای آراکس استفاده‏ی مستقیم از روبشگرهاست. تقریباً تمامی روبشگرهای امروزی از رابط نرم‏افزاری TWAIN (بخوانید تی‏و ِین) پشتیبانی می‏کنند. این رابط نرم‏افزاری بسیاری از امکانات روبشگرها را در اختیار نرم‏افزارهای دیگر می‏گذارد. با این وجود همه‏ی روبشگرها تمامی قابلیتهای خود را از طریق TWAIN در اختیار نمی‏گذارند. روبشگرهای جدید از رابط نرم‏افزاری دیگری به نام WIA نیز پشتیبانی می‏کنند که مختص محیط ویندوز اکس پی به بالاست و قابلیتهای کمتری را به نسبت رابط اولی ارائه می‏کند. آراکس از هر دوی این رابطها پشتیبانی می‏کند. برای تعیین رابط نرم‏افزاری روبش، فرمان «تنظیمات»  را اجرا کنید و سپس در برگه‏ی «روبش» گروه «فناوری روبش» رابط نرم‏افزاری مورد نظر خود را تعیین کنید.

 شکل 32- تعیین فناوری روبش (پنجره‌ی تنظیمات)

آراکس رابط کاربری ساده‏ای برای کار با روبشگرها با استفاده از فناوری TWAIN ارائه می‏کند که می‏توانید از طریق تنظیمات دریافت و روبش آن را فعال یا غیرفعال کنید.

شکل 33- فعال یا غیرفعال کردن رابط روبش آراکس (پنجره‌ی تنظیمات)

بسیاری از نرم‏افزارهای اختصاصی روبشگرها امکانات بیشتری را به نسبت رابط آراکس ارائه می‏کنند، در هر صورت استفاده از رابط آراکس به لحاظ سادگی و کارآمدی به کاربران مبتدی توصیه می‏شود. تنظیمات دیگر روبش نیاز به شرح جداگانه ندارند و عنوان آنها نشان دهنده‏ی نوع عملکرد آنهاست.

 شکل 34- تنظیمات روبشکر برای استفاده از رابط اختصای ارائه شده توسط سازنده

تنظیمات روبشگر (رابط روبش آراکس)
 پس از اجرای فرمان «دریافت از روبشگر» در صورتی که از فناوری TWAIN به همراه رابط آراکس استفاده می‏کنید پنجره‏ی«تنظیمات روبشگر» نمایش داده می‏شود.

 شکل 35- رابط روبشگر آراکس
در جعبه‏ی بازشوی بالای این پنجره فهرستی از روبشگرها یا رابطهای نرم‏افزاری روبشگرهای نصب شده بر روی سیستم را مشاهده می‏کنید که لازم است نام روبشگر مورد نظر خود را از فهرست یاد شده انتخاب کنید (تنظیمات شما برای دفعات بعد ذخیره می‏شود). برخی از روبشگرها امکان روبش دسته‏ای تعداد زیادی سند را از طریق درگاه کشنده‏ی خود دارا هستند که در این صورت می‏توانید این قابلیت را با انتخاب درگاه ورود از طریق جعبه‏ی بازشوی «ورودی کاغذ» تعیین کنید. با استفاده از رابط آراکس می‏توانید «رنگبندی» و «دقت» تصویر دریافتی را نیز تعیین کنید. گزینه‏ی ذخیره‏ی تنظیمات و عدم نمایش پنجره‏ی تنظیمات روبشگر معادل گزینه‏ی «تنظیمات -› دریافت و روبش -› رابط کاربری روبشگر -› رابط کاربری آراکس -› روبش بدون نمایش پنجره‏ی تنظیمات انجام شود» است و در صورت فعال کردن آن می‏توانید آن را از طریق گزینه‏ی معادل آن در تنظیمات آن را غیرفعال کنید.

فرآیند روبش
فرآیند روبش -فارغ از نوع تکنولوژی استفاده شده (TWAIN یا WIA) پس از دریافت تصویر از روبشگر-، همانند بارگذاری سند از روی دیسک است. آراکس فایل تصاویر دریافتی از روبشگر را در مسیر دسته‏ی جاری ذخیره می‏کند و در صورت عدم ذخیره‏ی دسته و فعال بودن گزینه‏ی «تنظیمات -› دریافت و روبش -› مسیرها و پرونده‏ها -› مسیرها -› پیش از خروج، تصاویر کپی شده در مسیر مزبور حذف گردند» آنها را پیش از خروج یا پس از اجرای مجدد از مسیر دسته‏ی جدید پاک می‏کند.
مشاهده‏ی نحوه‏ی ورود، مسیر اولیه و زمان اضافه شدن سند به پروژه
پس از آن که تصویر به دسته اضافه شد با کلیک بر روی نمایه‏ی آن در مرورگر دسته آن را سند جاری کنید، سپس با اجرای فرمان «تصویر -› تصویر جاری -› اطلاعات سند» از منوی اصلی پنجره‏ی «اطلاعات سند» را باز کنید. در صورتی که در میان مشخصات سند شکلک روبشگر مشاهده شود مشخص است که این سند از طریق یک روبشگر به دسته اضافه شده، در غیر این صورت شکلک یک پوشه را می‏بینید که نشانگر اضافه شدن آن از طریق دریافت از دیسک است. مسیر اولیه و زمان اضافه شدن سند به پروژه (تاریخ شمسی به همراه ساعت) نیز برای سند جاری در این پنجره قابل مشاهده است.

 شکل 36-  نحوه‏ی ورود، مسیر اولیه و زمان اضافه شدن سند به پروژه

برگشت به صفحه ی فهرست